Yamaha Virago 125 - dane techniczne

Yamaha Virago 125 – chopper dla każdego!

Swoją przygodę z motocyklami zacząłem właśnie od Yamahy Virago 125. Już jako dzieciak wiedziałem, że to kwestia czasu, aż dosiądę własnej maszyny. Wszystko zaczęło się od corocznych wyjazdów z rodzicami do Szklarskiej Poręby, gdzie odbywały się zloty Harley-Davidson. Wyobraźcie sobie ten huk widlastych silników, grupę żartujących miłośników motocykli i to co podobało mi się najbardziej –  ogólny klimat luzu 😉

Co prawda, nie każdy motocykl na tych zlotach robił na mnie wrażenie – szczególnie te obwieszone chromami, frędzlami i lisimi kitami. Ale były tam też perełki: maszyny proste, z charakterem, , bez dodatkowych ozdobników. Właśnie w takich motocyklach widziałem siebie. I kiedy tylko mogłem, zacząłem od czegoś mniejszego, ale równie klimatycznego – Yamahy Virago 125.

Droga do pierwszego motocykla

Zaczęło się, oczywiście, od postanowienia. „Nauczę się jeździć!” – pomyślałem, mając już trochę więcej rozsądku pod kopułką. W końcu wiedziałem, że nie będę odkręcał gazu na każdej prostej jak szalony nastolatek. Wykupiłem kilka godzin jazd, żeby nauczyć się obsługi maszyny i bezpiecznie poruszać się po drodze.

Po paru godzinach przyszedł czas na zakup motocykla. Wiedziałem od razu, że nie będę robił pełnego prawa jazdy, bo mój wiek pozwalał mi jedynie na kategorię A2. Postanowiłem więc kupić 125-tkę, pojeździć dwa sezony, nabrać wprawy i – jeśli złapię bakcyla – zrobić pełne prawo jazdy.

Od początku wiedziałem też, że będzie to japońska maszyna. Mój budżet wskazywał jednoznacznie na Yamahę Virago 125 albo Hyosunga 125. Problem w tym, że Hyosunga w mojej okolicy nie było nawet jak obejrzeć, a co dopiero przetestować.

I wtedy trafiłem na egzemplarz, który od razu przykuł moją uwagę – piękny bordowy kolor, boczne sakwy i, co najważniejsze, akcesoryjny przelotowy tłumik. O, i to był tłumik, którego dźwięk obiecywał więcej niż 125 cm³!

Pierwsze wrażenia – miłość od pierwszego odpalenia

Po zakupie czarnej skóry, kasku i rękawiczek pojechałem obejrzeć ten egzemplarz. Sprzedawca wiedział, co robi – odpalił maszynę w garażu podziemnym. I to brzmiało jak milion dolarów! Pogłos w zamkniętym pomieszczeniu był taki, jakby naprawdę drzemało tam co najmniej 1,7 litra! Po krótkiej przejażdżce wiedziałem – to jest to. Yamaha Virago była moja od pierwszego odpalenia.

Do domu miałem do pokonania 130 kilometrów. Spięty, ale szczęśliwy, bezpiecznie dojechałem do celu. Emocje pierwszego dnia były tak wielkie, że nawet nie zwróciłem uwagi na pewne niedociągnięcia maszyny. Na początku używałem jej głównie do dojazdów do pracy i krótkich wycieczek „wokół komina”.

Rozczarowanie – góry kontra Virago

Mieszkam w górach i niestety szybko okazało się, że 11 koników Virago to za mało, by komfortowo podróżować po wzniesieniach. Prędkość maksymalna? 85–90 km/h, a przelotowa ledwie 70 km/h – nie zachwycało.

Największym rozczarowaniem okazał się jednak tłumik. Owszem, początkowo zakochałem się w tym „fantastycznym” przelotowym wydechu. Ale jak przystało na aspirującego „harleyowca”, jeździłem w kasku otwartym (nikt nie powiedział, że oprócz mniejszej ochrony będzie on również głośniejszy), co tylko potęgowało hałas. Po godzinie jazdy głowa dosłownie mi pękała!

Pożegnanie z Virago

Te czynniki – brak mocy, hałas tłumika i niewielka prędkość – sprawiły, że po jednym sezonie rozstałem się z Yamahą Virago. Przesiadłem się na Hondę Shadow 125 – większą, mocniejszą, z dużo cichszym wydechem. To był strzał w dziesiątkę!

Czy polecam Virago? Dla kogoś, kto mieszka na płaskim terenie, jeździ na seryjnym wydechu i nie wymaga wysokich prędkości, to może być świetny motocykl. Ale dla mnie – to była trudna miłość. Chociaż oprócz wymiany przedniej opony i oleju nie przyprawiła mi żadnego problemu ale i może 5 tys. km nią tylko zrobiłem.

Podsumowanie – Yamaha Virago 125: klasyk dla początkujących

Yamaha Virago 125 to motocykl o niepowtarzalnym uroku. Dla początkujących, którzy szukają swojego pierwszego choppera, może być idealnym wyborem. Jednak trzeba pamiętać o ograniczeniach – mocy i prędkości – które mogą okazać się problematyczne w górskich rejonach czy na dłuższych trasach.

Dla mnie Virago było pierwszym krokiem w świat motocykli. Czy to był udany krok? Powiedzmy, że… uczący. 😉